جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۰٬۰۰۹ نتیجه برای «صد» · صفحهٔ ۵۸۵ از ۸۳۵
- غزل شمارهٔ ۳۷۸ صائبدرین دریا کسی یابد خبر زان گوهر یکتاکه داند همچو آغوش صدف کام نهنگش را
- غزل شمارهٔ ۳۸۱ صائبز گوهر چون صدف می شد غنی، بی منت نیساناگر گردآوری می کرد سایل آبرویش را
- غزل شمارهٔ ۴۰۷ صائبکریم پاک گوهر چشم سایل را کند روشنصدف با بسته چشمی می شناسد ابر نیسان را
- غزل شمارهٔ ۴۱۴ صائبچراغ صبح صادق روشن از خورشید تابان شدگل از چاک گریبان سر برآرد صدق کیشان را
- غزل شمارهٔ ۴۳۴ صائبسمندر کرد اشک گرم من مرغان آبی راز گوهر چون صدف پر ساخت گردون حبابی را
- غزل شمارهٔ ۴۴۵ صائبلبی خامش تر از گوش صدف آماده می بایدطلبکار وصال در شهسوار معانی را
- غزل شمارهٔ ۴۶۶ صائبصدف بی‌ابر هیهات است از دریا گهر گیردمده تا ممکن است از دست، دامان وسایل‌ها
- غزل شمارهٔ ۴۷۰ صائبتلاش صدر کمتر کن که در بحر گران لنگرسبک دارد کف بی‌مغز را بالانشینی‌ها
- غزل شمارهٔ ۴۷۱ صائبترا پر چون صدف شد گوش از سیماب در دریاوگرنه حلقه ذکری است هر گرداب در دریا
- غزل شمارهٔ ۴۷۸ صائبهر صدایی که به گوشش رسد از جای رودبس که جان گوش بر آواز الست است اینجا
- غزل شمارهٔ ۴۸۲ صائبدر قیامت دل پر آبله دارد صائبدست هر کس صدف در ثمین است اینجا
- غزل شمارهٔ ۴۹۱ صائبسنگ را می شکند سنگ، ازان مغروریکه درین هفت صدف، هم گهری نیست ترا