جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۷۰۹ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۲۸۷۱ صائبزباران ساز شد گلبانگ رعد ابر بهاران رابلند آوازه بی ریزش کس از منصب نمی گردد
- غزل شمارهٔ ۳۴۶۴ صائبیاد رخسار تو هم آتش بی زنهارسترتبه حسن گلوسوز همین می باشد
- غزل شمارهٔ ۳۵۴۹ صائبصائب از طبع خدا داد جهان گلشن ساختچشم بد دور ز حسنی که خداداد بود
- غزل شمارهٔ ۳۶۲۷ صائبخاطرش آینهٔ برگ خزان می‌گرددهرکه بی‌بادهٔ گلگون به چمن می‌آید
- غزل شمارهٔ ۳۷۴۵ صائبصراحیی که دم صبح قلقلی داردچو بلبلی است که مد نظر گلی دارد
- غزل شمارهٔ ۳۸۲۲ صائبز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزدز فیض اشک گلم از کنار می خیزد
- غزل شمارهٔ ۳۸۸۷ صائبزگریه قطع نظر چون کنم در این گلشنکه چشم تر سرشبنم به آفتاب رساند
- غزل شمارهٔ ۳۸۹۱ صائبخزان رسید وگل افشانی بهار نماندبه دست بوسه فریب چمن نگار نماند
- غزل شمارهٔ ۳۹۰۵ صائبسحر که چهره خورشید را به خون شستندگلیم بخت من از آب نیلگون شستند
- غزل شمارهٔ ۴۱۶۲ صائبگلزار جوش حسن خداداد می‌زندباغ از شکوفه موج پریزاد می‌زند
- غزل شمارهٔ ۴۱۸۰ صائبشاخ گلی که می کند از سایه سرکشیصائب کی از اسیر قفس یاد می کند
- غزل شمارهٔ ۴۲۳۳ صائببلبل گلوی خویش عبث پاره می کنداین شوخ دیدگان به سخن دل نمی دهند