غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۱۶۲ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

گلزار جوش حسن خداداد می‌زند

باغ از شکوفه موج پریزاد می‌زند

۱

خون لاله لاله می‌چکد از تیغ کوهسار

طاوس سر ز بیضه فولاد می‌زند

۲

چون عندلیب هرکه قدم در چمن گذاشت

بی‌اختیار بر در فریاد می‌زند

۳

هر لاله‌ای که سر زند از کوه بیستون

ساغر به طاق ابروی فرهاد می‌زند

۴

عاشق به هیچ وجه تسلی نمی‌شود

در وصل عندلیب همان داد می‌زند

۵

صائب به روی خود در غم باز می‌کند

هرکس که خنده بر من ناشاد می‌زند

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می‌زندقافیه: ـاد۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. می‌زندمی‌زند
  2. کوهسارمی‌زند
  3. گذاشتمی‌زند
  4. بیستونمی‌زند
  5. نمی‌شودمی‌زند
  6. می‌کندمی‌زند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.