غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۱۶۰ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

زیر سپهر دست دعا موج می زند

در خانه کریم گدا موج می زند

۱

غفلت نگر که پشت به محراب کرده ایم

در کشوری که قبله نما موج می زند

۲

آفاق را تردد خاطر گرفته است

هر قطره زین محیط جدا موج می زند

۳

زنهار در حمایت عریان تنی گریز

کز خرقه های صوف بلا موج می زند

۴

بردار می تپد سر منصور و تن به خاک

دریا کجا سفینه کجا موج می زند

۵

چشم هوس چه نقش تواند بر آب زد

آنجا که آبروی حیا موج می زند

۶

درحیرتم که آن گل بی خارچون گذشت

از سینه ای که خار جفا موج می زند

۷

تا خورد استخوان من دلشکسته را

جوهر ز استخوان هما موج می زند

۸

کوه از تجلی توچنان آب گشته است

کز جنبش نسیم صبا موج می زند

۹

تیغ برهنه تو ز جوهر منزه است

این بحر از کشاکش ما موج می زند

۱۰

صائب مکش سر از خط تسلیم زینهار

کآرام در مقام رضا موج می زند

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: موج می زندقافیه: ـا۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. زندزند
  2. ایمزند
  3. استزند
  4. گریززند
  5. خاکزند
  6. زدزند
  7. گذشتزند
  8. رازند
  9. استزند
  10. استزند
  11. زینهارزند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.