غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۱۵۷ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قربانیان شکفته به قصاب برخورند

چون پل بغل گشاده به سیلاب برخورند

۱

جمعی که ره به چاشنی فقر برده اند

بر روی بوریا ز شکر خواب برخورند

۲

صاف جهان به مردم خاموش می رسد

لب بسته کوزه ها ز می ناب برخورند

۳

اقبال دیدگان به گنهکار و بیگناه

با جبهه گشاده چو محراب برخورند

۴

چون ذره می دوند به هر کوچه عاشقان

شاید به آفتاب جهانتاب برخورند

۵

سر گشتگی به طالع جمعی که آمده است

در چشمه سیراب به گرداب برخورند

۶

هر کس دعا کند به اجابت قرین شود

در هر کجا به یکدگر احباب برخورند

۷

جمعی که از یگانگی نور آگهند

هر شب که شمع نیست ز مهتاب برخورند

۸

صائب سراغ بحر کنند وروان شوند

از سر گذشتگان چو به سیلاب برخورند

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: برخورندقافیه: ـاب۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. برخورندبرخورند
  2. اندبرخورند
  3. رسدبرخورند
  4. بیگناهبرخورند
  5. عاشقانبرخورند
  6. استبرخورند
  7. شودبرخورند
  8. آگهندبرخورند
  9. شوندبرخورند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.