جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۸٬۰۰۳ نتیجه برای «دم» · صفحهٔ ۷۸۱ از ۱٬۵۰۱
- غزل شمارهٔ ۲۴۲۷ صائبسالها دندان خاموشی فشردم بر جگرتا دهانم چون صدف پر گوهر سنجیده شد
- غزل شمارهٔ ۲۴۳۲ صائبکار مردم جز فضولی نیست در زیر فلکهر که شد مهمان درین غمخانه، صاحبخانه شد
- غزل شمارهٔ ۲۴۳۹ صائبهر نفس بر مردم آگاه صبح محشرستاهل غفلت را به دیوان شورش محشر کشد
- غزل شمارهٔ ۲۴۴۵ صائبصائب آن نخل برومندم که در فصل خزانخون گل گردن ز جیب شاخسارم می‌کشد
- غزل شمارهٔ ۲۴۵۲ صائبرنگ در خونم نماند ازبس که کاهیدم زعشقصید من از تیغ قال زردرویی می کشد
- غزل شمارهٔ ۲۴۵۳ صائبمی ربایندش زدست یکدگر گلهای باغچون نسیم صبحدم از هر که دلها بشکفد
- غزل شمارهٔ ۲۴۵۶ صائباز سر خاک شهیدان سبزه گلگون می‌دمدچون نباشد لاله‌گون تیغی که از خون می‌دمد؟
- غزل شمارهٔ ۲۴۵۷ صائبقسمت آدم شد از روز ازل سرجوش فیضجام اول را به خاک آن ساقی رعنا فشاند
- غزل شمارهٔ ۲۴۶۳ صائبرشته طول امل کرده است مردم را مهارخضر شد، زین کاروان هر کس که در دنبال ماند
- غزل شمارهٔ ۲۴۶۵ صائبمن که صد میخانه می کردم تهی در یک نفسزان لب میگون دهانم باز چون پیمانه ماند!
- غزل شمارهٔ ۲۴۶۷ صائباز دیار مردمی دیار در عالم نماندآشنارویی به جز دیوار در عالم نماند
- غزل شمارهٔ ۲۴۸۶ صائبکیستم من تا به گرد محمل لیلی رسم؟برق و باد از دور گردان قدم فرسوده‌اند