جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۰٬۰۰۹ نتیجه برای «صد» · صفحهٔ ۷۹۹ از ۸۳۵
- بخش ۱۶ ابوالقاسم فردوسیچو نهصد تن از نامداران شاهسر از تن جدا شد بر این رزمگاه
- بخش ۳ ابوالقاسم فردوسیز زر خایهٔ ریخته صدهزارابا هر یکی گوهر شاهوار
- بخش ۲ ابوالقاسم فردوسیهزار و دو سیصد گرفتار شددل جنگیان پر ز تیمار شد
- بخش ۳ ابوالقاسم فردوسیهمانا که کوپال سیصدهزارزدندش بران تارک ترگ‌دار
- شمارهٔ ۳۵ - در توصیف اشرف صائبآب گوهر در صدف زنجیر می خاید ز موجبس که از جان تشنه خاک دیار اشرف است
- شمارهٔ ۴۴ - در مدح نواب ظفرخان صائباگر چه از نفس گرم برق سوزانمصدف چو واکند آغوش، ابر نیسانم
- غزل شمارهٔ ۹۳۵ صائبنیست در هر دل که کوه غم، نمی پیچد از اوچون صدا در کوهسارش بیشتر نشو و نماست
- بخش ۱۳ - در نموداری جان در اعیان فرماید عطار نیشابوریبصد نوعت بگفتم شرح این گنجنظر کن از سر عین الیقین گنج
- در نعت سید المرسلین صلی اللّه علیه و سلم عطار نیشابوریثنائی گو بر ارباب بینشسزای صدر وبدر آفرینش
- بخش ۷۱ - در عتاب کردن حضرت آفریدگار عزّ شأنه با آدم در گندم خوردن و عاجز شدن آدم در گناه و مقرّ شدن و توبه کردن فرماید عطار نیشابوریبسوزانم کنونت در تف نارایا آدم همی روزی بصد بار
- بخش ۵ - الحكایة و التمثیل عطار نیشابوریدو کندش بر زمین افتاده بودنه ز قصدی خود چنین افتاده بود
- بخش ۴۷ - ذکر ابوعبدالله بن الجلاقدس الله روحه العزیز عطار نیشابورینقلست که سئوال کردند از فقر خاموش شد پس بیرون رفت و بازآمد گفتند چه حال بود گفت: چهار دانگ سیم داشتم شرمم آمد که در فقر سخن گویم آن را صدقه کردم.