جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۲۱ نتیجه برای «آب» با فیلتر غزلیات (حافظ) · صفحهٔ ۱ از ۱۱
- غزل شمارهٔ ۱۳۲ حافظ شیرازیبه آبِ روشنِ می، عارفی طهارت کردعَلَی الصَّباح، که میخانه را زیارت کرد
- غزل شمارهٔ ۲۶۴ حافظ شیرازیخیز و در کاسهٔ زر آبِ طَرَبناک اندازپیشتر زان که شَوَد کاسهٔ سَر خاک انداز
- غزل شمارهٔ ۲۸۸ حافظ شیرازیکنارِ آب و پایِ بید و طبعِ شعر و یاری خوشمعاشر دلبری شیرین و ساقی گُلعِذاری خوش
- غزل شمارهٔ ۴۲۱ حافظ شیرازیدرِ سرایِ مغان رُفته بود و آب‌زدهنشسته پیر و صلایی به شیخ و شاب زده
- غزل شمارهٔ ۲۷۰ حافظ شیرازیآن چنان در هوایِ خاکِ دَرَشمی‌رود آبِ دیده‌ام که مپرس
- غزل شمارهٔ ۴۵۳ حافظ شیرازیمستیِ عشق نیست در سرِ تورو که تو مستِ آبِ انگوری
- غزل شمارهٔ ۴۷۸ حافظ شیرازیسنگسان شو، در قدم نی همچو آبجمله رنگ‌آمیزی و تَردامنی
- غزل شمارهٔ ۳ حافظ شیرازیبده ساقی مِیِ باقی که در جَنَّت نخواهی یافتکنارِ آبِ رُکناباد و گُل‌گَشتِ مُصَلّا را
- غزل شمارهٔ ۱۱ حافظ شیرازیترسم که صَرفه‌ای نَبَرَد روزِ بازخواستنانِ حلالِ شیخ ز آبِ حرامِ ما
- غزل شمارهٔ ۱۵ حافظ شیرازیای شاهد قدسی، کِه کَشَد بند نقابت؟وی مرغ بهشتی، که دهد دانه و آبت؟
- غزل شمارهٔ ۱۶ حافظ شیرازیشرابخورده و خِوی‌کرده می‌رَوی به چمنکه آبِ روی تو آتش در ارغوان انداخت
- غزل شمارهٔ ۱۷ حافظ شیرازیخرقهٔ زهدِ مرا، آبِ خرابات ببُردخانهٔ عقلِ مرا، آتشِ میخانه بسوخت