جستوجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقلقول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیمفاصله در جستوجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۵۲ نتیجه برای «چند» با فیلتر وحشی بافقی، مثنوی · صفحهٔ ۱ از ۵
- بخش ۸ - حکایت وحشی بافقیبه حَربا گفت خفاشی که تا چندسوی خورشید بینی دیده دربند
- بخش ۹ - گفتار در نکویی خموشی و عشق وحشی بافقیبیا وحشی خموشی تا کی و چندخموشی گرچه به پیش خردمند
- نظر اعتبار بر صورت عالم گشودن و راه سخن به گام عرفان طی نمودن در سر این معنی که درون از پردهٔ موجودات واجبالوجودی هست و برون از حلقهٔ کاینات معبودی که حرکت هر جانداری از قدرت اوست و کثرت تغییر عالم شاهد بر وحدت او وحشی بافقیکه شب افروز چندین شب چراغ استکه ریحان کار این دیرینه باغ است
- خبر یافتن منظور از رفتن ناظر و برون آمدن از شهر آشفته خاطر و به کاروان مقصود رسیدن و از نامهٔ ناظر شادمان گردیدن وحشی بافقیغم بسیار روزی داشت بر دلبه خاصی چند بیرون شد ز منزل
- رسیدن ناظر به کوهی که سنگ و شیشهٔ سپهر را شکستی و پلنگش در کمینگاه گردون نشستی وحشی بافقیکه در چنگ بلا تا چند باشمبه زنجیر الم پابند باشم
- در منشاء انشاء این نامه غریبالمعانی و باعث تصنیف این نسخهٔ نادر بیانی وحشی بافقیشکایت چند از گردون کند کسچنین افتاده گردون چون کند کس
- بخش ۲۹ - در پند دادن دایه به شیرین و دلداری از نازنین گوید وحشی بافقیکه چند از رنج بیحاصل کشیدنز جام عشق خون دل چشیدن
- رو به میدان معانی کردن و تیغ دو زبان برآوردن در مدح شهسواری که از دو انگشت نوک تیغ دو سر دیدهٔ شرک را کور نمود و از بنان ذوالفقار پیکر باب خیبر گشاده وحشی بافقیفتادی در پی گمگشتهای چندسرا پا در گناه آغشتهای چند
- رفتن آن شهسوار شهب تازیانه و شاهباز فلک آشیانه به جست و جوی آن آهوی سر در بیابان محنت نهاده و آن طایر دور از مقام عزت فتاده وحشی بافقیکه روزی چند از این حالت چو بگذشتکه سوی شهر منظور آمد از دشت
- بیان ظلمت شب دوری و اظهار محنت مهجوری و شرح حال ناظر دور از وصال منظور و صورت احوال او در پایداری وحشی بافقیسپهرا کینه جویی با منت چندبه این آیین زبون کش بودنت چند
- ناقهٔ خیال در وادی سخن راندن و لعبت نظم را در هودج اندیشه نشاندن در رفتن ناظر از اقلیم وصال و خیمه زدن در سرمنزل رنج و ملال وحشی بافقیبه خود زد رأی در تغییر فرزندکه گر بگذارمش در خانه یک چند
- حکایت ناقل این مقاله و شکایت قایل این رساله در بیوفایی یاران ریایی و دلایل بر فضیلت گوشهٔ تنهایی وحشی بافقیدلا از پای همت بگسل این بندنشینی در میان دور بلا چند
