واژه

بیت

واحد پایهٔ شعر کلاسیک فارسی که از دو مصراع تشکیل می‌شود.

هر بیت از دو مصراع ساخته می‌شود و معمولاً یک جملهٔ کامل یا یک تصویر کامل را بیان می‌کند. اشعار بلند از زنجیرهٔ بیت‌ها تشکیل می‌شوند و در برخی قالب‌ها (مثل غزل) استقلال معنایی هر بیت اهمیت دارد. بیت در گفت‌وگوی روزمرهٔ ادبی، گاه به‌تنهایی نقل می‌شود؛ از همین‌رو بیت‌های مشهور اغلب جدا از غزل یا مثنوی خود در یادها مانده‌اند.

نمونه در شعر

اَلا یا اَیُّهَا السّاقی اَدِرْ کَأساً و ناوِلْها که عشق آسان نمود اوّل ولی افتاد مشکل‌ها
غزل شمارهٔ ۱ حافظ شیرازی — یک بیت کامل، شامل دو مصراع.
بیا ساقی! آن مِی که حال آورَد کرامت فزاید، کمال آورَد
ساقی‌نامه حافظ شیرازی — واژهٔ «ساقی» در این بیت آمده است.
خانه بی‌تشویش و ساقی یار و مطرب نکته‌گوی موسم عیش است و دور ساغر و عهد شباب
شمارهٔ ۲ حافظ شیرازی — واژهٔ «ساقی» در این بیت آمده است.

منابع

مدخل‌های مرتبط

آخرین بازبینی: ۲۵ مهر ۱۴۰۵

بیت؛ معنی و توضیح در دانشنامهٔ شعر فارسی | دیوان‌سرا