مفهوم
عشق
پرتکرارترین مضمون شعر فارسی، که هم عشق انسانی و هم عشق الهی و عرفانی را در بر می‌گیرد.
عشق در شعر فارسی گاه عاشقانه‌ای زمینی است و گاه استعاره‌ای از پیوند با حق. این دو لایه در بسیاری از اشعار با هم در هم‌تنیده‌اند و خوانندگان از دیرباز به هر دو معنا خوانده‌اند. در موضوع «عشق» می‌توانید شعرهای تأییدشده را بخوانید.
نمونه در شعر
اَلا یا اَیُّهَا السّاقی اَدِرْ کَأساً و ناوِلْها
که عشق آسان نمود اوّل ولی افتاد مشکلهاز چشم عشق توان دید روی شاهد غیب
که نور دیدهٔ عاشق ز قاف تا قاف استمنابع
- مرجع مطالعه و تطبیق: لغت‌نامهٔ دهخدا (مدخل همین واژه)
- مرجع مطالعه و تطبیق: سیروس شمیسا، «سبک‌شناسی شعر» و «انواع ادبی»