آرایهٔ ادبی
کنایه
سخنی که معنای نزدیک و ظاهر آن مقصود نیست و معنای دور و پنهان آن مراد است؛ با امکان اراده کردن معنای ظاهری.
در کنایه، معنای ظاهر عبارت ممکن است درست باشد ولی مقصود گوینده معنای دیگری است. «دست‌به‌دست دادن» یا «سر به‌هوا بودن» نمونه‌های رایج کنایه‌اند که کاربرد روزمره هم دارند. تفاوت کنایه با استعاره در این است که در کنایه معنای ظاهری هم می‌تواند مراد باشد، ولی در استعاره معنای حقیقی ممکن نیست.
اطلس تصویری استعاره‌ها
این تصویرها هر استعاره را روی نقاشی نشان می‌دهند و از هر بخش به بیتی از شعر می‌رسند.
منابع
- مرجع مطالعه و تطبیق: سیروس شمیسا، «بیان» و «معانی»
- مرجع مطالعه و تطبیق: لغت‌نامهٔ دهخدا (مدخل همین واژه)