غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۳۵ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)

دل به امید وصل تو باد به دست می‌رود

جان ز شراب شوق تو باده‌پرست می‌رود

۱

از می عشق جان ما یافت ز دور شمه‌ای

زیر زمین به بوی آن با دل مست می‌رود

۲

از می عشق ریختن بر دل آدم اندکی

از دل او به هر دلی دست به دست می‌رود

۳

رخ بنمای گه گهی کز پی آرزوی تو

بر دل و جان عاشقان سخت شکست می‌رود

۴

در ره تو رونده را در قدم نخستمین

نیست به نیست می‌فتد هست به هست می‌رود

۵

بالغ راه کی شوی چون ندهی به دوست جان

گرچه ز سال عمر تو پنجه و شصت می‌رود

۶

گم شده‌ای فرید تو بازکش این زمان عنان

کافر چرخ ازین سخن سر زده پست می‌رود

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می‌رودقافیه: ـست۶ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. می‌رودمی‌رود
  2. شمه‌ایمی‌رود
  3. اندکیمی‌رود
  4. تومی‌رود
  5. نخستمینمی‌رود
  6. جانمی‌رود
  7. عنانمی‌رود

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.