با لب لعلت سخن در جان رود
با سر زلف تو در ایمان رود
۱عقل چون شرح لب تو بشنود
پیش لعلت از بن دندان رود
۲هر که او سرسبزی خط تو دید
چون قلم سر بر خط فرمان رود
۳چون ببیند پستهٔ خط فستقیت
در خط تو با دل بریان رود
۴آنچه رویت را رود در نیکویی
می‌ندانم تا فلک را آن رود
۵چون شود خورشید رویت آشکار
ماه زیر میغ در پنهان رود
۶هر که روی همچو خورشید تو دید
گر همه چرخ است سرگردان رود
۷هست جان عطار را شیرین از آنک
شرح آن لب بر زبان جان رود
۸
