غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۹۰ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

ای عشق تو کیمیای اسرار

سیمرغ هوای تو جگرخوار

۱

سودای تو بحر آتشین موج

اندوه تو ابر تند خون‌بار

۲

در پرتو آفتاب رویت

خورشید سپهر ذره کردار

۳

یک موی ز زلف کافر تو

غارتگر صد هزار دین‌دار

۴

چون زلف به ناز برفشانی

صد خرقه بدل شود به زنار

۵

آنجا که سخن رود ز زلفت

چه کفر و چه دین چه تخت و چه دار

۶

تا بنشستی به دلربایی

برخاست قیامتی به یکبار

۷

آن شد که ز وصل تو زدم لاف

اکنون من و پشت دست و دیوار

۸

در عشق تو کار خویش هر روز

از سر گیرم زهی سر و کار

۹

دستی بر نه که دور از تو

چون باد ز دست رفت عطار

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـار۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. اسرارجگرخوار
  2. موجخون‌بار
  3. رویتکردار
  4. تودین‌دار
  5. برفشانیزنار
  6. زلفتدار
  7. دلربایییکبار
  8. لافدیوار
  9. روزکار
  10. توعطار

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.