نظری به کار من کن که ز دست رفت کارم
به کسم مکن حواله که به جز تو کس ندارم
۱منم و هزار حسرت که در آرزوی رویت
همه عمر من برفت و بنرفت هیچ کارم
۲اگرم به دستگیری بپذیری اینت منت
واگر نه رستخیزی ز همه جهان برآرم
۳چه کمی درآید آخر به شرابخانهٔ تو؟
اگر از شراب وصلت ببری ز سر خمارم
۴چو نیَم سزای شادی ز خودم مدار بی‌غم
که درین چنین مقامی غم توست غمگسارم
۵ز غم تو همچو شمعم که چو شمع در غم تو
چو نفس زنم بسوزم چو بخندم اشکبارم
۶چو ز کار شد زبانم بروم به پیش خلقی
غم تو به خون دیده همه بر رخم نگارم
۷ز توام من آنچه هستم که تو گر نه‌ای نیَم من
که تویی که آفتابی و منم که ذره‌وارم
۸اگر از تو جان عطار اثر کمال یابد
منم آنکه از دو عالم به کمال اختیارم
۹
