غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۰۳ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

ای دل به میان جان فرو شو

در حضرت بی‌نشان فرو شو

۱

تا کی گردی به گرد عالم

یک بار به قعر جان فرو شو

۲

گر می‌خواهی که کل شود دل

کلی به دل جهان فرو شو

۳

دریا که تو را به خویشتن خواند

نعره‌زن و جان فشان فرو شو

۴

چون نیست به جز فرو شدن روی

صد سال به یک زمان فرو شو

۵

چون جمله فرو شدند اینجا

تو نیز درین میان فرو شو

۶

گر بر تو فشاند آستین یار

سر بر سر آستان فرو شو

۷

گر هیچ در امتحان کشیدت

مردانه در امتحان فرو شو

۸

تا کی گردی به گرد هرکس

در هرچه دری در آن فرو شو

۹

گر در روش تو نیست سودی

دل خوش کن و در زیان فرو شو

۱۰

چون نیست یقین که محض جانی

دم درکش و در گمان فرو شو

۱۱

گر پنهانی برآی پیدا

ور پیدایی نهان فرو شو

۱۲

گر نیست به عز قرب راهت

در بعد به رایگان فرو شو

۱۳

گر نتوانی چنین فرو شد

باری برو و چنان فرو شو

۱۴

عطار چه در مکان نشستی

برخیز و به لامکان فرو شو

۱۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: فرو شوقافیه: ـان۱۴ از ۱۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«فرو شو» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. شوشو
  2. عالمشو
  3. دلشو
  4. خواندشو
  5. رویشو
  6. اینجاشو
  7. یارشو
  8. کشیدتشو
  9. هرکسشو
  10. سودیشو
  11. جانیشو
  12. پیداشو
  13. راهتشو
  14. شدشو

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.