غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۳۹ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

دوش وقت صبح چون دل داده‌ای

پیشم آمد مست ترسازاده‌ای

۱

بی دل و دینی سر از خط برده‌ای

بی سر و پایی ز دست افتاده‌ای

۲

چون مرا از خواب خوش بیدار کرد

گفت هین برخیز و بستان باده‌ای

۳

من ز ترسازاده چون می بستدم

گشتم از می بستدن دل داده‌ای

۴

چون شراب عشق در دل کار کرد

دل شد از کار جهان چون ساده‌ای

۵

در زمان زنار بستم بر میان

در صف مردان شدم آزاده‌ای

۶

نیست اکنون در خرابات مغان

پیش او چون من به سر استاده‌ای

۷

نیست چون عطار در دریای عشق

در ز چشم درفشان بگشاده‌ای

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: ایقافیه: ـاده۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«ای» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • ردیف با نیم‌فاصله به واژه چسبیده است؛ ممکن است جزئی از خود واژه باشد

پایان مصرع‌ها

  1. داده‌ایترسازاده‌ای
  2. برده‌ایافتاده‌ای
  3. کردباده‌ای
  4. بستدمداده‌ای
  5. کردساده‌ای
  6. میانآزاده‌ای
  7. مغاناستاده‌ای
  8. عشقبگشاده‌ای

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.