بوی زلفت در جهان افکنده‌ای
خویشتن را بر کران افکنده‌ای
۱از نسیم زلف مشک‌افشان خویش
غلغلی اندر جهان افکنده‌ای
۲وز کمال نور روی خویشتن
آتشی در عقل و جان افکنده‌ای
۳وز فروغ لعل روح‌افزای خویش
شورشی در بحر و کان افکنده‌ای
۴روز و شب از بهر عاشق خواندنت
نعره در کون و مکان افکنده‌ای
۵می نیایی در میان عاشقان
عاشقان را در گمان افکنده‌ای
۶بر امید وصل در صحرای دل
بیدلان را در فغان افکنده‌ای
۷مرغ دل را بر امید گنج وصل
اندرین رنج آشیان افکنده‌ای
۸روی چون مه زآستین گنج وصل
خون ما بر آستان افکنده‌ای
۹هر که را دردی است اندر عشق تو
خویشتن در پیش آن افکنده‌ای
۱۰دام سودای خود اندر حلق دل
کس چه داند کز چه سان افکنده‌ای
۱۱در بلای نیک و بد عطار را
روز و شب در امتحان افکنده‌ای
۱۲
