غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۵۷ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)

ای همه راحت روان، سرو روان کیستی

ملک تو شد جهان جان، جان و جهان کیستی

۱

اینْت جمال دلبری مثل تو کس ندیده‌ام

هیچ ندانم ای پسر تا تو از آن کیستی

۲

از لب همچو شکّرت پر گهر است عالمی

ای گهرِ شریفِ جان گوهرِ کان کیستی

۳

بی تو چو جان و دل توی سیر شدم ز جان و دل

ای دل و جان من بگو تا دل و جان کیستی

۴

ای زده راه بر دلم نرگس نیم مست تو

رهزن دل شدی مرا روحِ روان کیستی

۵

عطار از هوای خود سود و زیان ز دست داد

از پی وصل و هجر خود سود و زیان کیستی

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: کیستیقافیه: ـان۵ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«کیستی» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. کیستیکیستی
  2. ندیده‌امکیستی
  3. عالمیکیستی
  4. دلکیستی
  5. توکیستی
  6. دادکیستی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.