بخش دوازدهم

بخش ۱۰ - الحكایة و التمثیل عطار

شاعر
عطار
قالب
مثنوی
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

یک کلیچه یافت آن سگ در رهی

ماه دید از سوی دیگر ناگهی

۱

آن کلیچه بر زمین افکند سگ

تا بگیرد ماه بر گردون به تگ

۲

چون بسی تک زد ندادش دست ماه

باز پس گردید و باز آمد به راه

۳

آن کلیچه جست بسیاری نیافت

بار دیگر رفت و سوی مه شتافت

۴

نه کلیچه دست می‌دادش نه ماه

از سر ره می‌شد او تا پای راه

۵

در میان راه حیران مانده

گم شده نه این و نه آن مانده

۶

تا چنین دردی نیاید در دلت

زندگی هرگز نگردد حاصلت

۷

درد می‌باید ترا در هر دمی

اندکی نه عالمی در عالمی

۸

تا مگر این درد ره پیشت برد

از وجود خویش بی خویشت برد

۹

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ بخش دوازدهم (۱۳ شعر) قرار دارد.