نزهت الاحباب

بخش ۲۰ - نالیدن بلبل در فراق گل عطار

شاعر
عطار
قالب
مثنوی
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

بلبل از باد صبا در بوستان

نوحه می‌کردند بهر دوستان

۱

مدتی فریاد و زاری در چمن

کرد بلبل پیش نسرین و سمن

۲

کار دنیا این چنین است ای پسر

الحذر از کار دنیا الحذر

۳

آمدند آنجا همه مرغان باغ

با دل پر درد و با جان بداغ

۴

گریه و زاری همی کردند و آه

شب همه شب تا بوقت صبحگاه

۵

عارف مرغان که طوطی نام اوست

شکر شیرین همه در کام اوست

۶

تعزیت چون داد بر شاخی نشست

گفت از بالای گردون تا به پست

۷

از ملایک تا به انسان و پری

وز سلاطین تا گدا و لشکری

۸

کس نماند در جهان بر روی خاک

بلکه زیر خاک خواهد رفت پاک

۹

ای خوشا آنکس که او چالاک رفت

دل بدست آورد و زیر خاک رفت

۱۰

کی بقا دارد جهان ای بوالهوس

کی بماند این جهان با هیچکس

۱۱

از گل و گلزار و گلشن دور شو

در جهان معنوی مستور شو

۱۲

دوست میداری خدا و در دیار

گردنت آزاد گرداند ز یار

۱۳

گردن دیو طبیعت را بزن

بیخ شهوت از زمین دل بکن

۱۴

گر تو در بند هوا باشی مقیم

کی شود قلب تو ای خواجه سلیم

۱۵

زهد و تقوی و ورع را کار بند

رندی و می خوارگی تا چند چند

۱۶

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ نزهت الاحباب (۲۲ شعر) قرار دارد.