پندنامه

بخش ۲۰ - در بیان علامتهای ابلهی عطار

شاعر
عطار
مجموعه
پندنامه
قالب
مثنوی
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

چارچیز آمد نشان ابلهی

با تو گویم تا بیابی آگهی

۱

عیب خود ابله نبیند در جهان

باشد اندر جستن عیب کسان

۲

تخم بخل اندر دل خود کاشتن

وانگه امید سخاوت داشتن

۳

هرکه خلق از خُلق او خشنود نیست

هیچ قدرش بر در معبود نیست

۴

هرکه او را پیشه بدخویی بوَد

کار او پیوسته بدرویی بوَد

۵

خوی بد بر تن، بلای جان بود

مردم بدخو نه از انسان بود

۶

بخل شاخی از درخت دوزخ است

وان بخیلک از سگان مسلخ است

۷

روی جنّت را کجا بیند بخیل

پشه افتاده اندر پای پیل

۸

باش از بخل بخیلان برکران

تا نباشی از شمار ابلهان

۹

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ پندنامه (۷۹ شعر) قرار دارد.