ترتیب: صعودی · نزولی
- ۱بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیمحمد بی حد آن خدای پاک راآنکه ایمان داد مشتی خاک راخواندن شعر ‹
- ۲بخش ۲ - در نعمت سید المرسلینسید الکونین ختم المرسلینآخر آمد بود فخر الاولینخواندن شعر ‹
- ۳بخش ۳ - در فضیلت ائمۀ دینآن امامانی که کردند اجتهادرحمت حق بر روان جمله بادخواندن شعر ‹
- ۴بخش ۴ - در مناجاتپادشاها جرم ما را در گذارما گنه کاریم و تو آمرزگارخواندن شعر ‹
- ۵بخش ۵ - در بیان مخالفت نفس امارهعاقل آن باشد که او شاکر بودو آنگهی بر نفس خود قادر بودخواندن شعر ‹
- ۶بخش ۶ - در بیان فواید خاموشیای برادر گر تو هستی حقطلبجز بفرمان خدا مگشای لبخواندن شعر ‹
- ۷بخش ۷ - در بیان صفت اهل ایمان و در عمل خالصهرکه باشد اهل ایمان ای عزیزپاک دارد چار چیز از چارچیزخواندن شعر ‹
- ۸بخش ۸ - در بیان اصل ایماناصل ایمان هست شش چیز ای وحیدبا تو گویم گر بدل خواهی شنیدخواندن شعر ‹
- ۹بخش ۹ - در سیرت ملوکچار خصلت ای برادر در جهانپادشاهان را همی دارد زیانخواندن شعر ‹
- ۱۰بخش ۱۰ - در صفت علامتهای بزرگیچارچیز آمد بزرگی را دلیلهر که آن دارد بود مرد جلیلخواندن شعر ‹
- ۱۱بخش ۱۱ - در بیان چارچیز که اندر خطر بودچارچیزست ای برادر با خطرتا توانی باش ازینها بر حذرخواندن شعر ‹
- ۱۲بخش ۱۲ - در بیان نیک بختیشد دلیل نیک بختی چار چیزهرکه این چارش بود باشد عزیزخواندن شعر ‹
- ۱۳بخش ۱۳ - در بیان سبب عافیتعافیت را گر بجویی ای عزیزمیتوانش یافتن در چار چیزخواندن شعر ‹
- ۱۴بخش ۱۴ - در تواضع و صحبت درویشانگر ترا عقلست با دانش قرینباش درویش و بدرویشان نشینخواندن شعر ‹
- ۱۵بخش ۱۵ - در صفت بدبختیچارچیز آثار بدبختی بودجاهلی و کاهلی سختی بودخواندن شعر ‹
- ۱۶بخش ۱۶ - در صفت ریاضت نفس و ترک دنیاگر همی خواهی که گردی سر بلندای پسر بر خود در راحت ببندخواندن شعر ‹
