غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۰۶ بیدل دهلوی

مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

گریک نفس آیینه‌کنی نقش قدم را

بر خاک نشانی هوس ساغر جم را

۱

معنی نظران سبق هستی موهوم

بیرون شق خامه ندیدند رقم را

۲

بیهوده در اندیشهٔ هستی نگدازی

تاگل نکنی راه صفا خیز عدم را

۳

آشفتگی آیینهٔ تجرید جنون کن

پرچم‌گل شهرت اثریهاست علم را

۴

بر نقد بزرگان جهان چشم ندوزی

کاین طایفه درکیسه شمردند درم را

۵

آن راکه نفس مایهٔ جمعیت روزی‌ست

چون مار نباید همه پاکرد شکم را

۶

تا چاشنی فقر فراموش نگردد

از مایدهٔ خلق گزیدیم قسم را

۷

آنجاکه به‌تحریررسد صفحهٔ حسنت

از نیزهٔ خورشید تراشند قلم را

۸

تشریف ادب سنجی تعظیم نگاهت

برپیکر ابروی بتان دوخته خم را

۹

بی‌پا و سر از بسکه دویدیم به راهت

در آبله چون اشک شکستیم قدم را

۱۰

تا خجلت عصیان شود اظهار ندامت

جای مژه بر دیده نهم دامن نم را

۱۱

بیدل چه اثر واکشد از درد برهمن

نیشی نگشوده‌ست رگ سنگ صنم را

۱۲

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: راقافیه: ـم۱۲ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. رارا
  2. موهومرا
  3. نگدازیرا
  4. کنرا
  5. ندوزیرا
  6. روزی‌سترا
  7. نگرددرا
  8. حسنترا
  9. نگاهترا
  10. راهترا
  11. ندامترا
  12. برهمنرا

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ بیدل دهلوی

۲٬۸۲۸ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۲٬۸۲۷ شعر) قرار دارد.