ز سودای چشم تو تا کام گیرم
دو عالم فروشم دو بادام گیرم
۱شهید وفایم ز راحت جدایم
نه مردم به ذوقی که آرام گیرم
۲سیه مست شهرت نی‌ام ورنه من هم
چو نقش نگین صبح در شام گیرم
۳ز بس همتم ننگ تزویر دارد
محالست اگر دانه در دام گیرم
۴چنین کز طلب بی‌نیاز است طبعم
گدا گر شوم ترک ابرام گیرم
۵چوشبنم چه لافم به سامان هستی
مگر از عرق صورتی وام گیرم
۶درین انجمن مشرب غنچه دارم
زنم شیشه بر سنگ تا جام‌گیرم
۷زمانی شود خواب عیشم میسر
که چون نقش پا سایه بر بام گیرم
۸کمند نفس حرص صیاد عنقاست
به این نارسایی مگر نام گیرم
۹جهان نیست جز اعتبار من و تو
تو تحقیق دان گر من اوهام گیرم
۱۰تجاهل سر و برگ هستی است بیدل
همه گر وصالست پیغام گیرم
۱۱
