غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۳۳۷ بیدل دهلوی

مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

پایمالیم و فارغ ازگله‌ایم

سر به بالین شکر آبله‌ایم

۱

منزل و مقصدی معین نیست

لیک در فکر زاد و راحله‌ایم

۲

همه چون اشک می‌رویم به خاک

سرنگونی متاع قافله‌ایم

۳

از سجود دوام وضع نیاز

فرض خوان نماز نافله‌ایم

۴

یک نفس ساز و صد جنون آهنگ

کس چه داند که در چه سلسله‌ایم

۵

پهلوی عجز ما مگردانید

چون زمین خوابگاه زلزله‌ایم

۶

عبرت از بند بند ما پیداست

شکل مربوط جمله فاصله‌ایم

۷

امتحان گلفروش راز مباد

غنچه‌سان یکدلیم و ده دله‌ایم

۸

آخر از یکدگر گسیختن است

خوش معاشان بد معامله‌ایم

۹

ناقبولی رواج معنی ماست

هرزه‌گویان دم زن صله‌ایم

۱۰

شرم‌دار ازکمال ما بیدل

قطره ظرف و حباب حوصله‌ایم

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: ایمقافیه: ـله۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«ایم» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • ردیف با نیم‌فاصله به واژه چسبیده است؛ ممکن است جزئی از خود واژه باشد

پایان مصرع‌ها

  1. ازگله‌ایمآبله‌ایم
  2. نیستراحله‌ایم
  3. خاکقافله‌ایم
  4. نیازنافله‌ایم
  5. آهنگسلسله‌ایم
  6. مگردانیدزلزله‌ایم
  7. پیداستفاصله‌ایم
  8. مباددله‌ایم
  9. استمعامله‌ایم
  10. ماستصله‌ایم
  11. بیدلحوصله‌ایم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ بیدل دهلوی

۲٬۸۲۸ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۲٬۸۲۷ شعر) قرار دارد.