غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۴۷۳ بیدل دهلوی

مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

چون ربشه در این باغ به افسون دمیدن

سر بر نکشی تا نخوری پای دویدن

۱

تا فاش شود معنی‌گلزار حقیقت

از رفتن رنگ آینه باید طلبیدن

۲

در باغ خیالی‌که‌گذشتن ثمر اوست

انگارکه من نیز رسیدم به رسیدن

۳

تدبیرخرد محرم نیرنگ جنون نیست

نقاش ندارد قلم ناله کشیدن

۴

تا هست نفس صرفهٔ راحت نتوان برد

بال است و همان زحمت انداز پریدن

۵

چون رنگ عبث سلسله اظهار شکستم

یعنی نرساندیم صدایی به شنیدن

۶

ما هیچکسان فارغ از آرایش نازیم

تمثال ندارد سر آیینه خریدن

۷

تا پیرهنی چند به نیرنگ ببالیم

چون شمع کفاف‌ست سر انگشت مکیدن

۸

طاووس من احرام تماشای که دارد

دل گشت سراپای من از آینه چیدن

۹

دست هوسم شیفتهٔ دامن کس نیست

بیدل چو نسیمم همه تن‌گرد رمیدن

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـیدن۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. دمیدندویدن
  2. حقیقتطلبیدن
  3. اوسترسیدن
  4. نیستکشیدن
  5. بردپریدن
  6. شکستمشنیدن
  7. نازیمخریدن
  8. ببالیممکیدن
  9. داردچیدن
  10. نیسترمیدن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ بیدل دهلوی

۲٬۸۲۸ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۲٬۸۲۷ شعر) قرار دارد.