غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۵۳۶ بیدل دهلوی

مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

آه‌! با مقصد تسلیم نپیوستم من

نقش پا گشتم و در راه تو ننشستم من

۱

نسبت سلسلهٔ ریشهٔ تاکم خون‌ کرد

پا به‌ گل داشتم و آبله‌ها بستم من

۲

خاصهٔ غیرت عشق است زدن شیشه به سنگ

هر که ساغر کشد از دست تو بدمستم من

۳

نیست‌ گل بی‌خبر از عالم نیرنگ بهار

تو اگر جلوه کنی آینه در دستم من

۴

زیر پا آبله را مانع بالیدن نیست

هست اقبال بلندم که سر پستم من

۵

خدمت پیکر خم مغتنم فرصت‌هاست

نفسی چند کنون ماهی این شستم من

۶

مفت آرام غبار است سجود در عجز

چرخ نتوان شدن از خاک اگر جستم من

۷

غیر تسلیم رهایی چه خیال است اینجا

وهم جرأت قفسی بود که نشکستم من

۸

دل گمگشته که در سینه سپندی‌ها داشت

گرهی بود ندانم به کجا بستم من

۹

همچو عنقا خجل از تهمت نامم مکنید

در کجایم؟ بنمایید اگر هستم من

۱۰

نیستی شیخ که نفرت رسد از رندانت

تو خمار از چه کشی بیدل اگر مستم من

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: منقافیه: ـستم۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. منمن
  2. کردمن
  3. سنگمن
  4. بهارمن
  5. نیستمن
  6. فرصت‌هاستمن
  7. عجزمن
  8. اینجامن
  9. داشتمن
  10. مکنیدمن
  11. رندانتمن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ بیدل دهلوی

۲٬۸۲۸ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۲٬۸۲۷ شعر) قرار دارد.