بی خبر از خود مگذر، جانب دل هم نظری
ای چمنستان جمال، آینه دارد سحری
۱زندگی یک دو نفس، این همه پرواز هوس
کاغذ آتش زده‌ای سر خوش مست شرری
۲بر هوس نشو و نما، مفت خیالست بقا
ورنه در اقلیم فنا، یأس ندارد هنری
۳آه درین دشت هوس نیست به کام دل کس
مشت غباری که بچیند نمی از چشم تری
۴بی‌تو چو شمعم همه تن سوختهٔ یأس وطن
داغی وآهیست ز من گر طلبی پا و سری
۵قابل آگاهی او نیست خیال من و تو
حسن خدایی نشود آینه دارش دگری
۶جوش حباب انجمن شوکت دریا نشود
ما همه صیقل زده‌ایم آینهٔ بی‌جگری
۷نیست ز هم فرق نما انجمن و خلوت ما
آینه دارد همه جا خانهٔ بیرون دری
۸در بر هر زیر و بمی خفته فسون عدمی
در همه سازست رمی با همه رنگست پری
۹پردهٔ صد رنگ دری تا به چمن راه بری
خفته ته بال پری کارگه شیشه‌گری
۱۰بیدل خونین جگرم بلبل بی‌بال و پرم
نیست درین غمکده‌ها نالهٔ من بی‌اثری
۱۱
