جنون کی قدردان کوه و هامون می‌کند ما را
همان فرزانگی روزی دو مجنون می‌کند ما را
۱نفس هر دم‌زدن صد صبح محشر فتنه می‌خندد
هوای باغ موهومی چه افسون می‌کند ما را
۲کسی یا رب مبادا پایمال رشک همچشمی
حنا چندان که بوسد دست او خون می‌کند ما را
۳چو صبح آنجا که خاک آستانش در خیال آید
همه گر رنگ می‌گردم که گردون می‌کند ما را
۴تماشای غرور دیگران هم عالمی دارد
به روی زر نشست سکه قارون می‌کند ما را
۵حساب چون و چند اعتبار دفتر هستی
به جز صفر هوس بر ما چه افزون می‌کند ما را
۶حباب ما اگر زین بحر باشد جرعهٔ هوشش
که تکلیف شراب از جام واژون می‌کند ما را
۷فنا از لوح امکان نقش هستی حک کند ورنه
عبارت هرچه باشد ننگ مضمون می‌کند مارا
۸همه گر آفتاب آییم در دورانگه عشرت
کسوفی هست کآخر در می افیون می‌کند ما را
۹ز ساز سرو و بید این چمن آواز می‌آید
که آه از بی‌بری نبود که موزون می‌کند ما را
۱۰شبستان معاصی صبح رحمت آرزو دارد
همین رخت سیه محتاج صابون می‌کند ما را
۱۱کسی تا چند بیدل کلفت تعمیر بردارد
فشار بام و در از خانه بیرون می‌کند ما را
۱۲
