حسابی نیست با وحشت جنون کامل ما را
مگر لیلی به دوش جلوه بندد محمل ما را
۱محبت بس‌که بود از جلوه‌مشتاقان این محفل
به تعمیر نگه چون شمع برد آب و گل ما را
۲ندارد گردن تسلیم بیش از سایهٔ مویی
عبث بر ما تنک کردند تیغ قاتل ما را
۳غبار احتیاج امواج دریا خشک می‌سازد
عیار کم مگیرید آبروی سایل ما را
۴صفای دل به حیرت بست نقش پردهٔ هستی
فروغ شمع کام اژدها شد محفل ما را
۵ادبگاه وفا آنگه پرافشانی چه ننگ است این
تپیدن خاک بر سر کرد آخر بسمل ما را
۶دل از سعی امل بر وضع آرامیده می‌لرزد
مبادا دوربینی جاده سازد منزل ما را
۷شکست آرزو زین بیش نتوان در گره بستن
گران‌جانی ز هر سو بر دل ما زد دل ما را
۸ز خشکی‌های وضع عافیت تر می‌شود همت
عرق ای‌کاش در دریا نشاند ساحل ما را
۹تمیز از سایه ممکن نیست فرق دود بردارد
به روی شعله گر پاشی غبار کاهل ما را
۱۰حباب پوچ از آب گهر امیدها دارد
خداوندا به حق دل ببخشا بیدل ما را
۱۱
