بس که ساز این بساط آشفتگی‌های دل است
بی‌شکست شیشه امید چراغان مشکل است
۱صید مجنون‌طینتان بی‌دام الفت مشکل است
هرکه بیمار محبت گشت سرتا پا دل است
۲چشم واکردن کفیل فرصت نظاره نیست
پرتو این شمع آغوش وداع محفل است
۳وحدت و کثرت چو جسم و جان در آغوش همند
کاروان روز و شب را در دل هم منزل است
۴در غبار بیدلان دام نزاکت چیده‌اند
کیست دریابد که لیلی پرده‌دار محمل است
۵دیده تنها کاسهٔ دریوزهٔ دیدار نیست
از تپش در هر بن مویم هجوم سایل است
۶دانهٔ مجنون سرشت مزرع رسواییم
ریشه‌ام گل کردن چاک گریبان دل است
۷حیرت آیینه با شوخی نمی‌گردد بدل
بی‌خود آن جلوه‌ام تکلیف هوشم مشکل است
۸هیچ موجودی به عرض شوق ناقص‌جلوه نیست
ذره هم در رقص موهومی که دارد کامل است
۹بس که هر عضوم اثرپروردهٔ بیداد اوست
رنگ اگر در خون من یابی حنای قاتل است
۱۰غرقهٔ صد کلفتم از عجز من غافل مباش
هر نفس کز سینه‌ام سر می‌کشد دست دل است
۱۱عرض نیرنگ تپش‌های مرا تکرار نیست
اشک هر مژگان زدن‌ها رنگ دیگر بسمل است
۱۲تا به بی‌دردی توانی ساعتی آسوده زیست
بیدل از الفت تبرا کن که الفت قاتل است
۱۳
