شرر تمهید سازد مطلب ما داستان‌ها را
دهد پرواز بسمل مدعای ما بیان‌ها را
۱به جرم ما و من دوریم از سرمنزل مقصد
جرس اینجا بیابان مرگ دارد کاروان‌ها را
۲کدورت چیده‌ای جدی نما تا بی‌نفس گردی
صفای دیگرست از فیض برچیدن دکان‌ها را
۳ندانم جوش توفان خیال کیست این گلشن
که اشک چشم مرغان کرد گرداب‌آشیان‌ها را
۴به لعل او خط از ما بیشتر دل‌بستگی دارد
طمع افزون‌تر از دزدست اینجا پاسبان‌ها را
۵نفس سرمایهٔ بیتابی‌ست، افسردگی تا کی
مکن شمع مزار زندگانی استخوان‌ها را
۶به جز کشتی شکستن ساحل امنی نمی‌باشد
ز بس وسعت فروبرده‌ست این دریا کران‌ها را
۷به سعی اشک، کام از دهر حاصل می‌کنی روزی
که آهت پرّه گردد آسیای سمان‌ها را
۸به افسون مدارا از کج‌اندیشان مشو ایمن
تواضع در کمین تیر می‌دارد کمان‌ها را
۹جهانی آرزوها پخت و سیر آمد ز ناکامی
تنور سرد این مطبخ به خامی سوخت نان‌ها را
۱۰من آن عاجز سجودم کز پی طرف جبین من
به دوش باد می‌آرند خاک آستان‌ها را
۱۱تو هم خاموش شو بیدل که من از یاد دیداری
به دوش حیرت آیینه می‌بندم فغان‌ها را
۱۲
