ز روی بحر و سر کوهسار می آیم
ولیک می نشناسم که از کجا خیزم
۱دهم به غمزده طایر پیام فصل بهار
ته نشیمن او سیم یاسمن ریزم
۲به سبزه غلتم و بر شاخ لاله می پیچم
که رنگ و بو ز مسامات او بر انگیزم
۳خمیده تا نشود شاخ او ز گردش من
به برگ لاله و گل نرم نرمک آویزم
۴چو شاعری ز غم عشق در خروش آید
نفس نفس به نوا های او در آمیزم
۵
