آشنا هر خار را از قصهٔ ما ساختی
در بیابان جنون بردی و رسوا ساختی
۱جرم ما از دانه ئی تقصیر او از سجده ئی
نی به آن بیچاره میسازی نه با ما ساختی
۲صد جهان میروید از کشت خیال ما چو گل
یک جهان و آنهم از خون تمنا ساختی
۳پرتو حسن تو می افتد برون مانند رنگ
صورت می پرده از دیوار مینا ساختی
۴طرح نو افکن که ما جدت پسند افتاده ایم
این چه حیرت خانه ئی امروز و فردا ساختی
۵
