تو را صباحت ترک و فصاحت عرب است
ملاحتی که میان عجم چنان عجب است
۱صحیفه ای ست وجود تو پر لطیفه حسن
که از اصول صفات کمال منتخب است
۲مهت پدر شد و خورشید جد تعالی الله
تو را میان بتان این چه رفعت نسب است
۳کجا رسد به تو کس چون تو را به هر سر موی
هزار خوبی موروث و لطف مکتسب است
۴تو آن زلال حیاتی که داده جان از شوق
به وادی طلبت صد هزار تشنه لب است
۵نه ایم با سگ تو در مقام ترک ادب
اگر چه ترک ادب پیش دوستان ادب است
۶ز شوق لعل تو صد خم و جام را جامی
ز باده ساخت تهی و هنوز در طلب است
۷
