غزلیات

شمارهٔ ۱۶۱ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

جفای تو که بسی خوشتر از وفای من است

همه عنایت و لطف است چون به جای من است

۱

وفا که با همه کس می کنی نمی خواهم

من و جفای تو کان خاصه از برای من است

۲

چو قدر دولت وصل تو را ندانستم

به داغ هجر که می سوزیم سزای من است

۳

گهی که تیغ زنی دست ده که بوسه زنم

که دستبوس تو آن لحظه خون بهای من است

۴

خوش آنکه رحم کنان با رقیب می گفتی

مرانش از سر این کو که مبتلای من است

۵

مرا به مهر تو تا هست روی سایه صفت

رقیب رو سیه افتاده در قفای من است

۶

مگو که شینه بیگانگان ست جامی را

که عمرهاست سگ کویت آشنای من است

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: من استقافیه: ـای۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«من است» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. خواهماست
  3. ندانستماست
  4. زنماست
  5. گفتیاست
  6. صفتاست
  7. رااست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۱٬۰۱۵ شعر) قرار دارد.