غمت روز مرا رسم شب آموخت
دلم را تاب و جانم را تب آموخت
۱مکن در گریه هر دم عیب چشمم
که این گوهرفشانی زان لب آموخت
۲ندیدم هیچ مذهب خوشتر از عشق
خوشا آن راهرو کین مذهب آموخت
۳فرو شوی ای معلم لوح بیداد
که یار این حرف پیش از مکتب آموخت
۴ستادن نیست اشکم را ندانم
که این سیر از کدامین کوکب آموخت
۵دلم دور از رخت تا صبحدم دوش
به ماه و زهره آه و یارب آموخت
۶نجوید جز شراب لعل جامی
ازان دم کز لبت این مشرب آموخت
۷
