چو لب به کوزه نهی کوزه نبات شود
ز کوزه قطره چکد چشمه حیات شود
۱ز رشک آنکه چرا کوزه لب نهد به لبت
مرا دو دیده ز نم دجله و فرات شود
۲ازان زلال بقا کآب نیم خورده توست
چو خضر هر که خورد ایمن از ممات شود
۳مریض عشق تو چون مایل شفا گردد
اسیر قید تو کی طالب نجات شود
۴ز کعبه بود نشانی دلم چه دانستم
که بهر چون تو بتی دیر سومنات شود
۵نهاد رخ به عدم دل چو تخم مهر تو کشت
چو آن حریف که ناگه ز کشت مات شود
۶نهاده چشم به راه تو منتظر جامی
که بگذری به سر او و خاک پات شود
۷
