کی کنم با کان گوهر درج لعلت را عوض
لعل تو مقصود بالذات است و جوهر بالعرض
۱نیست مردن آنکه افتد غرقه خون صید تو
بلکه مسکین می دهد تیر تو را جان در عوض
۲تن مریض شوق تیغ توست بگذر بر سرش
چون به دست توست جان من علاج این مرض
۳گفته ای خواهم اسیری را نشان تیر ساخت
زین سخن امید می دارم که من باشم غرض
۴عشق تو آمد بلا آرام من در عشق صبر
لا لبلواک انقطاع لا لصبری منقرض
۵می کنم عض انامل بی لب نوشین تو
نیست زان حلوا انامل را نصیبی غیر عض
۶نیست بی جوهر عرض را جامی امکان وجود
لعل جانان جوهر آمد جان مشتاقان عرض
۷
