من بنده حقیر و تو سلطان محتشم
گر در غم تو زار بمیرم تو را چه غم
۱رنجور گشته ام ز تمنای مقدمت
بهر خدا به پرسش من رنجه کن قدم
۲بر جانم از تو هر چه رسد جای منت است
گر ناوک جفاست گر خنجر ستم
۳سرگشتگان بادیه پیمای عشق را
هجر تو ره نمود به سر منزل عدم
۴شد سینه ام شکاف شکاف از خدنگ آه
وز هر شکاف آتش دل می زند علم
۵روزی که می نوشت قضا نامه اجل
قتل مرا به تیغ جفای تو زد رقم
۶عمری ست جرعه خوار سفال سگان توست
جامی که آب خضر ننوشد ز جام جم
۷
