غزلیات

شمارهٔ ۶۳۵ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

در هر گذر که بی گه و گاهی نشسته ام

بهر رسیدن چو تو ماهی نشسته ام

۱

گویند یک نگاه ز دور از توام بس است

من هم در آرزوی نگاهی نشسته ام

۲

هرگز چو پیش روی تو راهم نمی دهند

بی راه و روی بر سر راهی نشسته ام

۳

پیش درت به خاک مذلت فتاده ام

گویی به صدر مسند جامی نشسته ام

۴

دور از تو زیستن گنه آمد مرا مران

کاین جا برای عذر گناهی نشسته ام

۵

چون نیست محرمی که زنم پیش او دمی

دمساز اشک و همدم آهی نشسته ام

۶

جامی صفت گرفته به کف عرض حال خویش

در شاهراه موکب شاهی نشسته ام

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: نشسته امقافیه: ـهی۶ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. امام
  2. استام
  3. دهندام
  4. امام
  5. مرانام
  6. دمیام
  7. خویشام

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۱٬۰۱۵ شعر) قرار دارد.