به عارض تو ز ماه تمام چون گویم
به لعل تو ز می لاله فام چون گویم
۱لبت گهی که درآید به شکرافشانی
حدیث طوطی شیرین کلام چون گویم
۲خوش آن زمان که تو را بینم و ز حیرانی
چنان شوم که ندانم سلام چون گویم
۳جفای تو همه وقتی رسد نمی دانم
که شکر این کرم مستدام چون گویم
۴شراب را که بر هر جا حرام می دانند
اگر ز دست تو باشد حرام چون گویم
۵گدای کوی تو گویم چو نام من پرسند
چو این خجسته لقب هست نام چون گویم
۶چو جامی از هوست می پرست شد با او
به جز حکایت صهبا و جام چون گویم
۷
