هر کس که نیست زنده به عشق تو مرده به
خود مرده پیش زنده دلان از فسرده به
۱هر کس نهال شوق تو در باغ جان نکشت
از نخل آرزو بر دولت نخورده به
۲چون چرخ سفله می دهد اندر نواله زهر
دست هوس به خوان نوالش نبرده به
۳ای شیخ سبحه را مشمر شرط راه فقر
کان رشته از قبیل علایق شمرده به
۴زاهد که عیب باده فشاران همی کند
در تنگنای توبه و تقوا فشرده به
۵خوش قایدی ست عشق به کف کفایتش
یکبارگی زمام ارادت سپرده به
۶جامی خیال خال و خط نیکوان مبند
کین نقشها ز صفحه خاطر سترده به
۷
