غزلیات

شمارهٔ ۹۶۹ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

نی کیست همدمی شده از خویشتن تهی

چون سالکان ز سیر مقاماتش آگهی

۱

آزرده ای که ناله جانسوز می کند

هر جا ز پای تا سرش انگشت می نهی

۲

سوراخ ها به سینه نی بهر آن کنند

تا دمبدم ز ناله دل خود کند تهی

۳

خفته ز بانگ می جهد از جا تو مرده ای

گر در سماع بانگ نی از جا نمی جهی

۴

دمساز نی شدم که بنالم چو شد بلند

آهنگ ناله ام دم نی کرد کوتهی

۵

خودرسته نی که رست ز خود زان همی زند

این راه بی خودی که تو یکدم ز خود رهی

۶

جامی ز ناله دل افگار خود مگر

آگه نیی که ناله نی شرح می دهی

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـهی۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. تهیآگهی
  2. کندنهی
  3. کنندتهی
  4. ایجهی
  5. بلندکوتهی
  6. زندرهی
  7. مگردهی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۱٬۰۱۵ شعر) قرار دارد.