ز چشمت چشم آن دارم که گاهی
کند سوی گرفتاران نگاهی
۱فروغ روی تو از یاد من برد
که وقتی آفتابی بود و ماهی
۲فرو ماند از قدت در بوستان سرو
به طوبی کی رسد شاخ گیاهی
۳به جز روی تو گر دیده ست چشمم
نمی بینم ازین افزون گناهی
۴اگر بپذیری اینک می فرستم
ز آب دیده سویت عذرخواهی
۵گواه آه سردم صبحدم بس
که دید از صبح صادق تر گواهی
۶ندانم در دل جامی چه سوز است
که آهی می کشد باز و چه آهی
۷
