غزلیات

شمارهٔ ۲۷۲ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

برلب رسید جان که به جانان فرستمش

شد جمله درد دل که به درمان فرستمش

۱

طی شد چو نامه عمر ز هجران او مرا

کو قاصدی که نامه هجران فرستمش

۲

ریزم به جیب و دامن قاصد ز دیده اشک

گوهر به جیب و لعل به دامان فرستمش

۳

رانم قلم به وصف سر زلف و خط او

در طی نامه سنبل و ریحان فرستمش

۴

گرچه عراق و فارس پر است از جمال او

شرح جمال او ز خراسان فرستمش

۵

جامیست از شراب لطافت پر این غزل

تحفه به مجلس جم دوران فرستمش

۶

در شیوه جمال نمایی کمال یافت

آیینه سان به یوسف کنعان فرستمش

۷

نی نی که من چو مورم و این نظم خشک من

پای ملخ چه پیش سلیمان فرستمش

۸

این بس که در فزونی جاه و جمال او

جامی صفت دعای فراوان فرستمش

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: فرستمشقافیه: ـان۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«فرستمش» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. فرستمشفرستمش
  2. مرافرستمش
  3. اشکفرستمش
  4. اوفرستمش
  5. اوفرستمش
  6. غزلفرستمش
  7. یافتفرستمش
  8. منفرستمش
  9. اوفرستمش

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۹۳ شعر) قرار دارد.