چه روح‌افزا و راحت‌باری ای باد
چه شادی‌بخش و غم‌بُرداری ای باد
۱کبوتروارم آری نامهٔ دوست
که پیک نازنین‌رفتاری ای باد
۲به پیوند تو دارم چشمْ روشن
که بوی یوسف من داری ای باد
۳به سوسن‌بوی و توسن‌خوی تُرکم
پیام راز من بگزاری ای باد
۴بگوئی حال و باز آری جوابم
که خاموشِ روان‌گفتاری ای باد
۵به خاک پای او کز خاک پایش
سرم را سرمهٔ چشم آری ای باد
۶به زلف او که یک موی از دو زلفش
بدزدی و به من بسپاری ای باد
۷من از زلفش سخن راندن نیارم
تو بر زلفش زدن چون یاری ای باد
۸دلم زنهاریَ است آنجا، در آن کوش
که باز آری دل زنهاری ای باد
۹گر او نگذارد آوردن دلم را
درو آویزی و نگذاری ای باد
۱۰چنان پنهانی و پیداست سحرت
که خاقانی توئی پنداری ای باد
۱۱
