چون تلخ سخن رانی تنگ شکرت خوانم
چون کار به جان آری جان دگرت خوانم
۱زهر غم خویشم ده تا عمر خوشت گویم
خاک در خویشم خوان تا تاج سرت خوانم
۲اشک و رخ من هر دو سرخ است و کبود از تو
خوش رنگرزی زین پس عیسی هنرت خوانم
۳چون درد توام گیرد دامان غمت گیرم
آیم به سر کویت وز در به درت خوانم
۴زین خواندن بی‌حاصل بستم لب و بس کردم
هم کم شنوی دانم گر بیشترت خوانم
۵گفتی که چو وقت آید کارت به ازین سازم
این عشوه مده کانگه افسوس‌گرت خوانم
۶از محنت خاقانی بس بی‌خبری ویحک
دانم نشوی در خط گر بی‌خبرت خوانم
۷
